10 zwierząt wartych zobaczenia w Namibii

W Namibii zobaczymy całą masę wspaniałych zwierząt. Możemy wyruszyć w poszukiwaniu wielkiej piątki, pustynnej piątki albo… brzydkiej piątki! W tym zestawieniu pokazujemy wam kilku niezwykłych mieszkańców, których warto wypatrywać podczas podróży.

Pustynny słoń - droga do Palmwag.
Pustynny słoń – droga do Palmwag.

Oryks

Mistrz przetrwania w skrajnie niesprzyjającym klimacie. Poci się dopiero wtedy, gdy temperatura jego ciała przekroczy 45 stopni. Dość częstym widokiem jest oryks na grzbiecie wydmy: zwierzęta stają tam w przewiewie, by schłodzić ciało.

Oryks potrafi przez całe życie obyć się bez wody: wystarcza mu wilgoć dostarczana przez rośliny, choć rzecz jasna gdy zdarzy się oczko wodne to z niego korzysta.

Obie płcie mają rogi!
Obie płcie mają rogi!

Zarówno samce jak i samice mają rogi. U samic są one nieco dłuższe (do obrony młodych przed drapieżnikami), zaś samce mają rogi krótsze i bardziej masywne. Zdarzają się też jednorożce: to szczególnie bitne samce i lepiej ich nie denerwować! Młode oryksy są brązowe, dorosłe osobniki mają charakterystyczną szarą barwę.

Samotny oryks w "małej DV".
Samotny oryks w Dead Vlei.

Ponieważ żyją w terenie gdzie trudno o pożywienie, zwykle występują pojedynczo lub w niewielkich grupach. Duże stada zobaczyć można tylko tam, gdzie jest stały dostęp do wody. Niekiedy przed lodge zostawiany jest blok soli, dzięki czemu zwierzęta regularnie przychodzą uzupełnić minerały.

Gdzie zobaczysz: na pustyni Namib, w PN Etosza, na Wybrzeżu Szkieletowym.

Wędrując w upale przez Wybrzeże Szkieletowe.
Wędrując w upale przez Wybrzeże Szkieletowe.

Pustynny słoń

Ma nieco dłuższe nogi niż jego kuzyni z sawanny. Przydaje się to podczas wędrówek w poszukiwaniu wody. Potrafi przewędrować nawet 80 km dziennie, by dojść do oczka wodnego.

Przywódczynie stada mają w pamięci mapę terenów – dzięki swej wiedzy potrafią odnaleźć miejsca, gdzie mogą napoić swe stado. Są miejsca, gdzie woda sączy się pod piaskiem – zatem słonie nogami, trąbami i kłami wykopują doły. Nawet do dwóch metrów głębokości! Gdy woda pojawi się na powierzchni korzystają z niej także żyrafy, antylopy, ptaki. Każdy, kto jest w pobliżu! Dlatego od obecności słoni zależy życie wielu innych pustynnych zwierząt.

Pustynne słonie w Puros
Pustynne słonie w Puros

Pustynne słonie często odwiedzają camping w Purros – zwłaszcza w porze suchej. Trzeba o tym pamiętać i nie oddalać się od samochodu, bo może się zdarzyć, że słoń wyjdzie nam zza łazienki! W Palmwag jest zaprzyjaźniony z campingiem słoń, któremu zdarza się przechodzić między namiotami.

Gdzie zobaczysz: Purros, okolice Twyfelfontein, Brandberg, Palmwag. Przeczytaj też wpis z ciekawostkami o słoniach.

Kąpiel w piasku, Purros.
Kąpiel w piasku, Purros.

Surykatki

Ikona Kalahari. Żyją w stadach liczących po kilkanaście osobników, gdzie tylko samiec i samica alfa mają młode. Cała reszta stada pomaga im je wychować. Gdy młode dorosną część opuszcza rodzinne stado, by założyć własny gang.

Całe dnie spędzają na poszukiwaniu jedzenia. W wygrzebywaniu go z ziemi pomagają im ostre pazury. Choć surykatki są niewielkie to polują zawzięcie na skorpiony: to ich ulubione danie obok pędraków, larw i żuków. Co ciekawe surykatki są odporne na jad skorpionów.

Surykatki należą do niewielkich, lecz walecznych zwierząt.
Surykatki należą do niewielkich, lecz walecznych zwierząt.

Młode przechodzą trening polowania. Najpierw przynosi się im martwego skorpiona, by oswoiły się z jego wyglądem i budową. Potem dostają skorpiona żywego, ale z odgryzionym żądłem. Egzaminem dorosłości jest upolowanie dorosłego skorpiona.

Gdzie zobaczysz: na wschodzie Namibii, na terenach Kalahari. Największe szanse są tam, gdzie żyje oswojone stado (np. Bagatelle Lodge). Suryktaki bywają mylone z mangustami lub wiewiórkami ziemnymi – przeczytaj wpis o ciekawskich wiewiórkach w Solitaire.

Surykatka na straży.
Surykatka na straży.

Uchatki

Uchatki od fok różnią się niczym psy od kotów. Niby to samo, a zupełnie co innego. Co ciekawe zdaniem badaczy uchatki mają wspólnego przodka z … niedźwiedziami brunatnymi. Ich szkielet podobny jest do niedźwiedzi, na końcu tylnych płetw mają też solidne pazury.

Poranna pielęgnacja.
Poranna pielęgnacja.

Występują wzdłuż Wybrzeża Szkieletowego, a że dorosła uchatka zjada kilkanaście kilogramów ryb dziennie – są szczerze nielubiane przez miejscowych rybaków. Największa kolonia uchatek dostępna do zwiedzania jest na Cape Cross.

Wędrując pomostem na Cape Cross ogląda się codzienne życie tych zwierząt. Warto jednak mieć coś do zakrycia nosa, bo czasem zapach jest tu mocno nieprzyjemny. Cóż, rozkładające się ryby nie pachną różami…

Kolonia uchatek ciągnie się kilometrami.
Kolonia uchatek ciągnie się kilometrami.

Naszą jesienią (czyli namibijską wiosną) – od października/listopada rodzą się młode. Większość z nich nie dożyje pierwszych urodzin. Ich największym wrogiem jest słońce i… woda, bo uchatki muszą się nauczyć pływać. Gdy prąd porwie je w głąb morza – niektóre nie mają sił by wrócić na ląd i toną…

Gdzie zobaczysz: rezerwat Cape Cross (sprawdź aktualne godziny otwarcia! Zwykle 10-17), rejs z Walvis Bay (łodzią lub kajakiem!) oraz wzdłuż całego Wybrzeża Szkieletowego.

Fotografowanie na Cape Cross odbywa się z pomostu.
Fotografowanie na Cape Cross odbywa się z pomostu.
Obiektyw między barierkami pomostu pozwala na piękny portret.
Obiektyw między barierkami pomostu pozwala na piękny portret.

Łuskowiec

Te urocze zwierzęta są skrajnie zagrożone. Wyglądają niczym prehistoryczne smoki, jednak są zupełnie nieszkodliwe dla ludzi. Niestety ludzie są ich największym wrogiem, a konkretnie wiara Chińczyków w „magiczną” moc łusek. No comment….

O życiu i zwyczajach łuskowców wciąż wiemy bardzo mało, a prekursorką badań nad nimi jest Maria Diekmann prowadząca ośrodek chroniący wiele różnych zwierząt i przywracający je naturze (więcej o REST tutaj).

Gdzie zobaczysz: teoretycznie są w PN Etosza ale zobaczenie łuskowca na wolności to jak wygranie w totka. Największe szanse są w REST koło Outjo.

Pangolin - The Rare & Endangered Species Trust
Pangolin – The Rare & Endangered Species Trust

Ratel miodożerny

Zwany też miodożer, ale wbrew nazwie poza miodem lubi też mięso. Jego mocne szczęki skruszą kości, a w ich poszukiwaniu nie waha się penetrować śmietników ludzi.

Demolka śmietników w Halali.
Demolka śmietników w Halali.

O ratelach mówi się, że należą do najodważniejszych zwierząt na świecie. Z drogi ustępują im nawet słonie! Mają bardzo skuteczną technikę obrony: gdy czują się zagrożone strzykają śmierdzącą cieczą w przeciwnika.

Poza tym mają dość luźną skórę: gdy lew złapie go za kark, ratel potrafi się obrócić, ostrymi pazurami atakując jądra napastnika. Nic dziwnego, że na ratele polują tylko młode lwy i tylko raz w życiu…

Gdzie zobaczysz: PN Etosza, najchętniej odwiedzanym przez ratele jest camping Halali.

Ratel zasługuje na miano "śmieciożera"!
Ratel zasługuje na miano „śmieciożera”!
Nawet nie myśl, by mi zabrać tę kość!
Nawet nie myśl, by mi zabrać tę kość!

Czarny skorpion

Jedyny, który wychodzi w ciągu dnia na polowanie. Jego jad jest śmiertelny dla ludzi. Na szczęście większość czasu spędza w ukryciu czekając na ofiary.

Kolor pancerza zawdzięcza związkom żelaza i manganu. Podobnie jak inne skorpiony świeci w świetle UV. Zdaniem niektórych badaczy pancerz skorpionów pełni funkcję… oczu. Dzięki niemu są w stanie rozpoznawać otoczenie nawet gdy zakryje się im oczy.

Czarny skorpion - safari Little Five ze Swakopmund.
Czarny skorpion – safari Little Five ze Swakopmund.

Czarny skorpion jest jednym z przedstawicieli „Pustynnej piątki” (pozostałymi są gekon palmato, pająk biała dama, piaskonurek oraz pustynny kameleon).

Gdzie zobaczysz: podczas safari „Little Five” na pustynię Namib organizowanych ze Swakopmund

Gekon - uroczy przedstawiciel zwierząt z"Pustynnej Piątki"
Gekon – uroczy przedstawiciel zwierząt z”Pustynnej Piątki”

Góralek

Wygląda niczym skrzyżowanie świnki morskiej i świstaka. Genetycznie jest spokrewniony ze słoniem. Zdaniem badaczy oba zwierzęta mają podobny układ kostny (rzecz jasna u góralka odpowiednio pomniejszony!). Góralek ma siekacze, które rosną przez całe życie (podobnie jak ciosy słonia).

Co ciekawe jego odchody były dawniej wykorzystywane w tradycyjnej medycynie (wywar działał przeczyszczająco), zaś zmieszane z trawami były palone przez Buszmenów w fajkach. Do dziś skrystalizowany mocz góralków to hyraceum – ważny składnik perfum z naturalnym piżmem.

Dzień dobry!
Dzień dobry!

Góralki wymieniane były już w Biblii jako szaphan, ale że nie wiedziano niegdyś o jakie zwierzę chodzi tłumaczono to jako m.in. borsuk, jeż lub królik. Co ciekawe od fenickiej nazwy i-szaphan-im (ziemia góralków) pochodzi nazwa Hiszpania. W języku afrykanerskim są nazywane dassie (borsuk), po angielsku to rock hyrax.

Gdzie zobaczysz: Spitzkoppe, Waterberg, Fish River Canyon

Komitet powitalny w Spitzkoppe.
Komitet powitalny w Spitzkoppe.

Żurawie rajskie

Ich pióra mają błękitny połysk, stąd po angielsku są nazywane „blue crane”. W RPA są narodowym ptakiem (tam jest ich całkiem sporo) natomiast w Namibii żyje mniej niż 50 par tych pięknych ptaków.

Niezwykłe stado żurawi - zwykle wędrują parami.
Niezwykłe stado żurawi – zwykle żerują parami.

Wszystkie namibijskie żurawie rajskie żyją w Etoszy. Jeśli traficie tu w styczniu wypatrujcie brązowych puchatych kulek spacerujących między trawami (i nogami rodziców!). Wyglądają uroczo! Więcej o żurawiach w artykule tematycznym poświęconym tym pięknym ptakom.

Gdzie zobaczysz: okolice oczek wodnych Salvadora – Charisaub oraz Fisher Pan (PN Etosza)

Żurawie rajskie - w styczniu mają małe!
Żurawie rajskie – w styczniu mają małe!
Maluchy żurawi rajskich.
Maluchy żurawi rajskich.

Sekretarz

Patroluje równiny Etoszy w poszukiwaniu jedzenia. W polowaniu pomaga mu mocny dziób oraz długie nogi, które w dolnej części są bardzo słabo ukrwione. Dzięki temu nawet jeśli wąż go ukąsi – nie robi mu żadnej krzywdy.

Technika polowania jest prosta i skuteczna. Gdy ptak zobaczy węża uderza w niego całą mocą swej nogi. Czasem wygląda to, jakby tańczył w podskokach! Nic dziwnego, że jego druga nazwa to „wężojad”, choć żywi się też drobnymi ssakami i gryzoniami.

Sekretarz patroluje Etoszę.
Sekretarz patroluje Etoszę.

Sekretarz swą nazwę zawdzięcza majestatycznej postawie (to całkiem spory ptak bo ma ponad metr wysokości). Sylwetka przypomina orła. Jego głowę zdobią czarne pióra sterczące niczym gęsie pióra osadzone za uchem urzędnika. Całość sprawia bardzo dostojne wrażenie!

Istnieje teoria, że nazwa „sekretarz” (ang. Secretary bird) pochodzi od arabskiego saqr-et-air co oznacza „ptak – myśliwy”. To prawdopodobne, bo sekretarze występują od Afryki Południowej do terenów subsaharyjskich – stąd ptak ten znany był też arabskim mieszkańcom Afryki. I należy do bardzo walecznych zwierząt!

Gdzie zobaczysz: park narodowy Etosza

Polowanie na węża!
Polowanie na węża!

Przeczytaj o pięciu ciekawych ptakach w Namibii.
Zajrzyj do wpisu o filmie „Naledi” pokazującym ratowanie słoni w Botswanie.


(c) TravelNamibia.pl


Więcej o Namibii w książce naszego autorstwa: NAMIBIA. Przez pustynię i busz.
Do kupienia w naszym sklepie internetowym!


(c) TravelNamibia.pl